U bevindt zich hier: 

>> Kunstenaars Heerlen  >> Leida Wieland 

Leida Wieland

Bij mij moet alles be"zinken"

Gefascineerd door zink, lood, oude metalen met een verleden brengt Leida Wieland met bezieling en fijngevoeligheid deze “gevonden” materialen tot nieuw leven.
Madonna’s, afgedrukt op textiel, combineert ze met het door erosie aangetaste metaal. Ze weet totaal verschillend materiaal te verenigen tot een harmonieus geheel. Het harde metaal voegt zich als het ware naar de zachtheid waarmee het nieuw leven ingeblazen krijgt. Er ontstaat een subtiel evenwicht in haar werk door deze unieke combinatie. De aardetinten van het zink omlijsten of versterken de afgedrukte madonna’s op textiel en geven aan het nieuw ontstane beeld tegelijkertijd een verleden.

Mijn zoektocht

Leida Wieland: “Ik was als kind al een frutselaar” Ik ben ook echt een aarde mens, dat zie je in de keuze van mijn kleuren. Dan zeggen mensen: Is dat kleur? Er zitten zoveel tonen in de aarde kleuren. Als puber was ik wel een wildebras. Ik brak opleidingen en bezigheden af en zocht weer naar nieuwe uitdagingen.
Met mijn huidige partner die zich wilde toeleggen op het filmen, kwam ik destijds terecht op de Vrije academie Psychopolis in Den Haag. Begin jaren zeventig was dat een underground academie en ik deed daar Textiele Werkvorming. Het was een ware zoektocht naar wat ik wilde. Iets in de kunst maar wat?”
Leida is naast kunstenaar ook een sociaal en maatschappelijke betrokken mens. Na Den Haag keerde ze weer terug naar Heerlen. Als vrijwilligster werkte ze lange tijd in de psychiatrie op Welterhof. Later kreeg ze daar de functie van bezigheidstherapeute. Ik was een stoere meid en dacht dat ik het allemaal aankon om met mensen te werken die zwaar psychische problemen hebben. Later heb ik het voorwaardescheppende traject gekozen en ben ik in het vormingswerk gedoken. We deden allerlei projecten en ik deed vooral veel ervaring op met jongeren die het om een of andere reden moeilijk hadden, maar ook allochtone vrouwen gaven we opvang. Het contact was toen nog heel direct en in de omgeving waar het zich afspeelde. Het was buurtwerk in de ware zin van het woord. Door nieuwe wetten en visies op het vormingswerk is het samenhorigheidsgevoel wel weggevallen en een woud van regels is ervoor in de plaats gekomen”

De oud-ijzer ervaring

Terug naar haar kunst. “Bij schilderen moet je heel snel beslissingen nemen en dat zit niet in mijn aard. Op de Academie moest je een brede basis vormen en eerst allerlei trajecten doorlopen. Thuis ben ik altijd mijn eigen gang gegaan. Ik vond dingen op straat en ging die verzamelen. Ik vond schroefjes, loodjes, hangsystemen, spijkers, scharnieren, ga zo maar door. Vaak wist ik niet eens wat het was en waar het voor diende, maar de vormen vond ik interessant. Ik wilde het wel weten en ging rondvragen. In eerste instantie nam ik deze voorwerpen mee naar de Kunstacademie om ze te schilderen, maar thuis ging ik met die materialen aan de gang op mijn eigen manier. Om naar de sloop te gaan was een hele stap voor mij. Door met deze materialen bezig te zijn kwam er een beeld in mij op van vroeger. Als kind moest ik op een keer oud papier wegbrengen en dat was in mijn eigen buurt waar we woonden. Ik opende een poort en daar zat een man op een ton met een gigantische afvalberg oud ijzer op de achtergrond. Dat heeft me ontzettend geïmponeerd. Het was voor mij een geweldige openbaring dat zich daar een heel andere wereld bevond waar ik het bestaan niet van wist. Daar is het denk ik begonnen. Het gaf me ook iets heel positiefs, want door de chaos en rommel die ik daar zag kreeg ik een enorm vrijheidsgevoel.”

Gelaagdheid

“Ik wil eerst weten wat de betekenis van een oud en gevonden voorwerp is, dan pas kan ik er een nieuwe betekenis aangeven.”
Het werk van Leida heeft een diepe gelaagdheid. De tegenstelling van de materialen textiel en ijzer is de metafoor voor kwetsbaarheid en bescherming. Een van de thema’s in haar werk is vrouwen en geweld. Ze laat iets van de binnenkant zien maar pakt het ook weer in. “Het thema geweld heeft vele vormen, maar ik zoek naar harmonie en schoonheid in mijn werk om de emotie in balans te houden. In de serie landschappen combineert ze geoxideerd zink op linnen. Meer van haar werk: zoals objecten en portretten is te zien op de onderstaande website.



www.leidawieland.nl

Printerversie