U bevindt zich hier: 

>> Kunstenaars Heerlen  >> Jan Nijssen 

Jan Nijssen

Schildersfilosoof van dagelijkse gebeurtenissen

Jan Nijssen zet kleurrijke, soms carnavaleske dagelijkse gebeurtenissen en straatbeelden op doek. Hij wil het mensbeeld vooral relativeren. De toegankelijkheid is bijzonder groot door zijn kleurrijke bijna naïeve schilderkunst. De titels die hij aan elk tafereel meegeeft zijn even boeiend en direct als het doek zelf. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je moet over die titels wel even nadenken. Er zitten dan ook meerdere lagen in zijn werken. Je kunt er onbevangen als een kind naar kijken en glimlachen om de speelsheid van het tafereel, maar er zit ook een diepere sociale en filosofische betekenis achter. Het mensbeeld is ook intens verweven is met zijn opvoeding en achtergrond. Hij houdt ons als het ware een spiegel voor. Jan Nijssen is een socioloog en filosoof die geen boek schrijft of lezingen houdt, maar als schilder zijn ideeën uitwerkt op het doek. “Naar mijn idee is het wezenlijke van kunst, dat wat in je hoofd zit in alle vrijheid naar buiten kunt brengen”

Hij werd geboren in Helden-Panningen en woont nu al vele jaren met zijn vrouw die hier haar werkkring vond in Heerlen. Vanaf zijn 12 de tot 16-heeft hij op het internaat bij de Lazaristen in Wernhoutsburg gezeten. Dat was precies in de tijd dat er grote veranderingen op gang kwamen in de Nederlandse katholieke kerk. Daar werd op het seminarie veel over gediscussieerd. En ook over de zin van het leven in de “hedendaagse “ wereld.
Toen ik op de gemengde HBS kwam, ging een wereld voor me open. Ik kon eerst al die vrijheid niet aan, maar daarna heb ik van die tijd enorm genoten en er veel vrienden aan overgehouden. Later kwam ik veel mensen uit die vroegere tijd weer tegen op de Universiteit in Nijmegen. waar ik sociologie studeerde. Daar is destijds heel wat af gediscussieerd. en gefilosofeerd” Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en Jan gaat in de jaren tachtig de Kunstacademie in Arnhem volgen.


  “Het ging op de Kunstacademie altijd over vorm en inhoud. Dat is natuurlijk fascinerend, want kijk maar eens om je heen; alles heeft vorm. Ik maakte als afstudeer project een soort huis van aan elkaar getimmerde platen. Niet te opvallend en sober van de buitenkant. De binnenkant had ik rijk beschilderd met allerlei taferelen. Je kon er doorheen lopen. De binnenkant is de innerlijke vrijheid die je hebt en zelfstandig met eigen creativiteit kunt invullen. De buitenkant stond symbool voor het sociale gegeven dat vaststaat.

Dagdromen 

Acceptatie van eigen stijl

“Ik ben in Rome geweest en heb daar al die kerken en musea bezocht om tot de ontdekking te komen, dat het absolute hoogtepunt van de schilderkunst in de Renaissance was. Wat een ongelooflijke schoonheid en meesterwerken zijn in die tijd gemaakt. Het heeft ook een hele tijd geduurd om uit te zoeken wat ik zelf wilde schilderen. Daarna moest ik leren accepteren dat dit mijn manier, mijn stijl van schilderen is, want het is toch niet wat men in eerste instantie verwacht .

Zijn vroege werk was veel surrealistischer dan zijn huidig werk. Het waren pure gevoelsschilderijen. Later schildert hij hele verhalen van eigen belevenissen. Een van zijn grote inspirators daarbij is de Duitse schilder Jörg Immendorff .


< Terug

> Verder

Een groot doek van Jan Nijssen vertelt het verhaal van een fietsvakantie met zijn gezin in Oostenrijk. De kinderen op de fiets, trappend achter een stel dat ook op de fiets steeds weer voor hen opdook. De soberheid van de Protestantse gebouwen en kerken en aan de andere kant de rijke versieringen van de Katholieken. Hij verbaast zich over de enorme tegenstelling in één gebied. De huisjes langs de Donau en het berglandschap, het is allemaal vertegenwoordigt in een schilderij. Zo heb ik een heleboel verhalende schilderijen gemaakt in die tijd. De aanleiding was een bijeenkomst waar mensen bij elkaar stonden. Ik wilde iets vastleggen van onze huidige tijdgeest. En dat zijn vooral gelegenheden waar mensen elkaar ontmoeten. Het gaat altijd om twee momenten: “Je wordt geboren en je gaat dood. Daar tussenin zijn er zoveel momenten en dagelijkse gebeurtenissen die interessant zijn.


Straatbeelden van Heerlen


Die dagelijkse dingen, maar ook eigentijdse straatbeelden wil ik vastleggen. Ik heb heel wat gebouwen en straatbeelden van Heerlen geschilderd. De tegenstelling vind ik dan het meest interessant: een boerderijtje geklemd tussen flats schilder ik ter plekke. Het is inmiddels een unieke verzameling van bekende en minder bekende gebouwen en straatbeelden in en om Heerlen geworden.

“Het gaat om associërend denken. Die bewegingsvrijheid heb je als mens en dat is heel bijzonder.”



www.jannijssen.nl

Printerversie