U bevindt zich hier: 

>> Kunstenaars Heerlen  >> Hub Gatignon 

Hub Gatignon

Van buitenbeentje tot surrealistisch kunstenaar

Vol humor en fantasie zijn de surrealistische voorstellingen van Hub Gatignon. Bijvoorbeeld: een combinatie van een lege eierdoos, waaruit tulpen ontspruiten alsof ze uit de aarde verrijzen. Er zit een heel verhaal achter. Hij was op vakantie op het eiland Cyprus dat verdeeld is in een Turks en een Grieks gedeelte. “Je kunt niet begrijpen dat er zo’n scheiding van culturen op één eiland is. De tulpen zag ik als symbool voor het Turkse gedeelte waar ze oorspronkelijk ook vandaan komen. Het ei voor het Griekse gedeelte. Ik had vurig de wens om die twee symbolen te combineren in een kunstwerk”.
Of een leeg hamburgerdoosje dat openstaat en waaruit een soort clowntje verschijnt. Een gevonden, dood vogeltje krijgt een nieuw leven in een betekenisvolle creatie van zijn denkbeelden. Icarus met half gesmolten vleugels op de standaard van een openhaardset, de steel waar alles op bevestigd is blijkt een verfkwast te zijn. Hij legt het vast in zijn surrealistische voorstellingen van brons.

Mijn dyslexie bleek een voordeel

Na een lange omweg heeft Hub eindelijk zijn weg gevonden. Als zoon van een bakker moest hij de opvolger van zijn vader worden. Op school had hij het moeilijk door iets wat toen nog geen naam had maar nu dyslexie heet. Hub kon vaak niet mee in het tempo van de anderen. Niet omdat hij er geen verstand voor had, maar hij raakte gefrustreerd door het onbegrip van zijn omgeving. De anderen uit het gezin konden allen makkelijk studeren, maar door zijn leeshandicap was dat voor hem niet weggelegd. Hij ging naar de ambachtsschool om het bakkersvak te leren en vervolgens de bakkerij in. `Het was totaal niet wat ik wilde. Er zat iets diep in mij, waarvan ik niet wist wat het was en ook niet wat ik er mee aan moest. Daarna ging ik de kappersopleiding volgen en opende een kapperszaak, waarna er nog enkelen volgden. Ook dat was het niet en ik bleef met een gevoel van onbehagen en frustratie zitten` Toen kwam de totale breakdown. “ Ik raakte in een diepe depressie. Dat is eigenlijk mijn redding geweest. Ik begon te kappen aan een stuk hout en kon eindelijk gaan ontwikkelen wat al heel lang in de kern aanwezig was. Bij Han van de Wetering nam ik les in beeldhouwen en hij was het die me aanzette om de avondopleiding Plastische Vorming aan de kunstacademie in Maastricht te volgen. Inmiddels was ik al 40 jaar geworden. Mijn enthousiasme was zo groot dat ik in plaats van vier avonden wel vijf doorbracht op die school. Ik had geleerd met mijn leeshandicap om te gaan en mijn wereld bestaat dus uit beelden”.

Selfmade man

“Alles wat ik zie neem mij in me op en dan weet ik hoe het moet. Dat is nu een groot voordeel. Mijn kunstwerken maak ik ook helemaal zelf want ik beheers veel technieken zoals zagen, lassen, gieten enz. Ik maak van interessante dingen die ik tegenkom een nieuwe voorstelling, geïnspireerd door mijn denkbeelden. Het ei is een belangrijk element in mijn werk. Het symboliseert het begin van nieuw leven en staat misschien wel voor het nieuwe begin dat in mijn leven op vrij late leeftijd heeft plaatsgevonden”.

Zijn laatste werken liggen alweer in de bestelbus om ze te exposeren. Voor zijn werk blijkt veel belangstelling te zijn vanaf het moment dat hij ermee naar buiten is getreden. Dat heeft trouwens een hele tijd geduurd. Hub Gatignon werd van onzeker mens, de zelfbewuste, selfmade kunstenaar.


www.hubgatignon.nl

Printerversie