U bevindt zich hier: 

>> Kunstenaars Heerlen  >> Hans Keuls 

Hans Keuls

 
componist van kleurenspel
op doek
 

Hang naar harmonie, ordening en schoonheid, maar ook onrust en overlevingsdrang. Dat is de drijfveer en bewogenheid van deze kunstenaar en muzikant. Hij voelt zich soms gevangen in een keurslijf dat openingen ziet in schilderen en muziek. Een gedrevenheid die zich uit op het doek en in het ritme van de drum. Het komt allemaal samen in de emotionele, expressionistische, kleurrijke voorstellingen die Hans Keuls vanuit zijn tenen op doek componeert.


Maar eerst iets over het leven van Hans Keuls. Als negenjarige jongen zit hij op pensionaat St. Louis in Weert.
Heimwee spelen hem dan behoorlijk parten. Dit vormt hem al vroeg en met zijn talent voor tekenen is dat dan al een uitlaatklep. Op 10-jarige leeftijd gaat hij met zijn familie op vakantie naar Spanje en daar ontmoet hij een Spaanse schilder. Gepassioneerd vertelt hij: “Dat was een bijzonder moment in mijn leven, want hij merkte mijn talent op en ik kreeg van hem een schildersdoos. Het motiveerde me enorm om door te gaan met tekenen en schilderen.” Op 14-jarige leeftijd schreef ik een scriptie over het Impressionisme, Expressionisme en Fauvisme over de periode 1850-1925. De motoriek en toets van die stromingen in de schilderkunst fascineerde me toen al mateloos.”

Na de middelbare school kiest hij voor de Kunstacademie Maastricht, en een jaar later verlaat hij die opleiding om verder te gaan op de Kunstacademie Artibus in Utrecht. We zitten dan midden eind roerige jaren zeventig begin jaren tachtig. Aan temperament en talent geen gebrek en muziek wordt steeds belangrijker in zijn leven. Hij speelt als drummer in de destijds vermaarde Rick Nolov Band en schrijft een aantal dichtbundels: Gedicht 80 en De Verboden Angst. Tot op de dag van vandaag treedt hij nog op; nu met de groep The Rolling Beatles en is hij nog steeds een veel gevraagde drummer. Niet om zijn technisch muzikale kwaliteiten, maar door zijn eigenzinnige motoriek en passie in het spel.

Een nieuwe horizon

Schrijven, schilderen, muziek: het is een zoektocht door het innerlijk. Een veelzijdigheid aan kunstuitingen die hij aangrijpt om de emoties en gedachten te temmen. “Toen mijn zoontje Sammi in 1995 geboren werd, kwam er een nieuwe fase in mijn leven. Elke emotie werd intenser, de kracht en positiviteit werd heel sterk”
Langzaam verdwijnt de figuratie dan in zijn schilderkunst. Van grote invloed op deze nieuwe ontwikkeling was ook zijn verblijf in Noorwegen waar hij in 2000 tijdens een expositie met fascinatie het licht, de lucht en het berglandschap ervaart. Hij vertelt: ”Het indrukwekkende landschap van Noorwegen kwam als een mokerslag binnen, want ik had die honger naar de kracht van de natuur die ik daar voelde nog nooit zo sterk ervaren. Het was voor mij ook het juiste tijdstip en met de ontmoeting van een aantal Noorse kunstenaars openbaarde zich bijna letterlijk een nieuwe horizon.” De landschapsschilder was geboren. De laatste nog zichtbare figuratieve demomen verdwijnen langzaam in zijn doeken om thuis te komen in een totale impressionistische abstractie.

Universeel

De evolutie die plaats vond in al die jaren schilderkunst wordt nu zichtbaar in een pure, ritmische kleurenpracht Een bundeling roze, rood, blauw, groen en geel blijft op je netvlies hangen bij het kijken naar zijn olieverf schilderijen. De diepte die ontstaat door de vele technieken die hij zich eigen maakt o.a. nat in nat schilderen, behouden een intensiteit als in de natuur.
De drift en oerkracht die een innerlijke chaos veroorzaakt moet met noodzakelijkheid en temperament geordend in beweging en kleur. Elk heftig moment in zijn leven luidt een nieuwe schildersfase in, steeds onafhankelijker, steeds verder groeiend in schildersinzicht op weg naar eigenheid in het vinden van zijn eigen tonen en klanken omgezet in ritme en kleur.
“Door de verf heen” noemt hij het. “Weg van het plaatje, de voorstelling. Dat wat op het doek verschijnt, overstijgt het gebondene, het tijdelijke en maakt plaats voor het universele. “Mensen ontroeren ” dat is wat ik wil zegt Hans Keuls.

www.hanskeuls.com

Printerversie